Gehandicapte schildpadden….. <3

Zondag 12 Mei 2019
Ik heb er een zwak voor, de kneusjes, en natuurlijk komt dit ook voor bij schildpadden. Bepaalde handicaps. Zij zitten er niet zo mee, zij willen maar 1 ding en dat is leven! Ik krijg soms vragen dat mensen mensen denk dat ze lijden…. Dat kan, wij mensen lijden ook. Maar is het een uitzichtloos lijden, ja! Dan heb ik er moeite mee. Lijden in de vorm van pijn, altijd maar pijn, lichamelijk of psychisch wat niet verbeterd, dat gun ik niemand… Gelukkig is er dan voor dieren altijd een mogelijkheid dit redelijk snel te beëindigen.

In de opvang zitten vele schildpadden, wel meer dan 1200. Maar wanneer spreek je echt van een handicap? Bij de opvang is dat o.a. wanneer een schildpad niet in een groep kan leven. Dit kan door lichamelijke handicaps, zoals het niet goed kunnen zwemmen door vergroeiing op de rug van het schild. Deze schildpadden hebben daarom veel minder drijfvermogen omdat hun longen niet in het geheel kunnen worden uitgezet. Deze schildpadden worden gezamenlijk waar mogelijk in een apart bassin of terrarium gehouden.

In onze opvang hebben wij nog een wat “zwaarder” geval. Deze geelwang schildpad heeft een vergroeide kaak, 1 oog en is motorisch niet helemaal in orde :) Zij leeft in een klein groepje met andere gehandicapte schildpadjes. Ze is echt gelukkig, ze is altijd blij om me te zien en eet altijd graag, al duurt het wel een tijdje voordat ze een brokje te pakken heeft. Daarom zet ik haar vaak apart, zodat ze rustig kan eten. Ze doet verder alles wat andere schildpadden ook doen, alleen duurt het allemaal wat langer en gaat het allemaal wat onhandig. We noemen haar dan ook vaak liefkozend onze Downie, zeker niet kwetsend bedoeld!!!

En dan is er nog een zaagrug, deze is ooit gevonden met een ernstige longontsteking, hij was helemaal slap en zat vol met slijm. Het is nog steeds een wonder dat die er bovenop is gekomen. Alleen is 1 long door die ontsteking vrijwel gehalveerd qua volume. Daarnaast is er motorisch in de hersenen iets misgegaan, waarschijnlijk door het zuurstoftekort. Gek genoeg loopt en zwemt de schildpad alleen linksom. Daarnaast hangt hij scheef in het water omdat zijn ene long groter is dan de andere. Ook deze schildpad doet net als een gezonde schildpad, alleen beweegt wat op een vreemde manier. Met eten is zijn coördinatie wel goed en hoef ik hem niet apart te laten eten.

Bij de landschildpadden zie je vooral bultvorming en vergroening door verkeerde voeding en te droog houden. De schildpadden hebben er verder geen last van. Wij als mensen zien vooral deze “handicap”. Daarnaast hebben wij een groepje landschildpadden die het Herpes virus bij zich dragen. Dit nare virus is te vergelijken bij mensen met het koortslip virus. Vooral wanneer de weerstand afneemt bijvoorbeeld door stress dan ontstaat er een uiting in de vorm van een koortslip. Bij schildpadden ontstaat er een ontstekingsreactie in de bek/snavel welke afdaalt naar de longen. Het gevolg is een zeer ernstig ziek dier die het meestal niet zal overleven, ondanks anti virale middelen. De groep leeft net als alle andere schildpadden in de opvang met alle gemakken voorzien in een ruim verblijf. Echter het verblijf van deze dieren is natuurlijk gescheiden. Daarnaast wordt dit verblijf minimaal betreden, met uitsluitend overtrekschoenen en handschoenen. Verder zijn er nog vele andere voorzorgsmaatregelen. Op deze manier kunnen deze dieren fijn blijven leven zonder dat de andere schildpadden in gevaar komen. Het herpes virus is niet te genezen, het is inderdaad een handicap en risico voor de dieren. Maar wanneer de omstandigheden goed zijn, blijft het virus op de achtergrond. Voor ons als verzorgers is het gewoon altijd even opletten met deze groep. Ze hebben hun eigen bordjes, drinkbakjes, emmers en borstels welke niet door elkaar mogen worden gebruikt. Daarnaast moeten alle spullen vanaf deze groep altijd met chloorhoudende middelen worden schoongemaakt. Het is even extra werk, maar het is voor ons geen reden om dan maar euthanasie te plegen, wat overigens wel de standaard procedure is bij Herpes onder schildpadden.

Waarschijnlijk ben ik nog wat “special need” schildpadden vergeten, maar ik zie de handicaps niet eens meer, het is gewoon een onderdeel van hun en mijn leven. Niets meer niets minder :)

Zoals u heeft gelezen zijn ook “kneusjes” welkom in de opvang. Voor ons is lijden pas lijden, als er dus altijd pijn is en dit niet over kan gaan. Of dat er veel medicatie nodig is wat uiteindelijk slechts het leven minimaal en met lijden verlengt. Omdat vaak bij schildpadden ernstige bijwerkingen optreden. In zomer krijgen we vaak aangereden schildpadden binnen. Soms kunnen schild breuken nog worden gerepareerd. Maar vaak zijn organen al zichtbaar, in dat geval is veel onnodig leed te besparen om direct voor euthanasie te kiezen. Wanneer wij denken dat een schildpad een kans op herstel heeft, zullen wij natuurlijk alles op alles zetten om dit diertje te redden!

Het wordt na verwachting weer druk deze zomer. Vorig jaar hebben wij bijna 600 gevonden schildpadden opgevangen. Dit kost erg veel geld en subsidie krijgen wij helemaal niet. Wilt u misschien helpen?

Met een eenmalige donatie of vriend worden van de opvang voor maar 10 euro per jaar!

Link vriend worden:

Link eenmalige donatie (ideal e.d.):

Alvast bedankt namens alle schildpadden in de opvang en die dit jaar nog gaan komen!

Met (dier)vriendelijke groet,

Gerard van der Wijk
beheerder